Modecom VENUS Uživatelský manuál Strana 2

  • Stažení
  • Přidat do mých příruček
  • Tisk
  • Strana
    / 7
  • Tabulka s obsahem
  • KNIHY
  • Hodnocené. / 5. Na základě hodnocení zákazníků
Zobrazit stránku 1
2
obiektywu oraz uzyskanie dużej głębi ostrości [5], choć już niezbyt odległą przyszłością
wydają się systemy pozwalające na detekcję tęczówki u osób, które są w ruchu [6].
Akwizycji obrazu tęczówki dokonuje się typowo w świetle podczerwonym o długości fali
0.751.4 µm przy takim oświetleniu, nawet przy ciemnej pigmentacji tęczówki
otrzymujemy cechy dystynktywne. Typowo w systemach automatycznej klasyfikacji kolor
tęczówki nie jest brany pod uwagę [7].
2. WYMAGANIA DOTYCZĄCE AKWIZYCJI OBRAZU TĘCZÓWKI
ORAZ BAZY DANYCH
Międzynarodowa Organizacja Standaryzująca (ISO) opisała w [8] cyfrowy zapis tęczówki,
dwóch formatów danych biometrycznych BDB (ang. biometric data block) oraz definicję
struktury danych. Standard ten określa także sposób akwizycji zdjęcia tęczówki i konwersję
do formatu cyfrowego. Pierwszy z formatów bazujący na bezstratnym zapisie zdjęcia (np.
RAW, JPEG2000), zajmuje dużo pamięci, ale proces przetwarzania obrazu jest prosty. Drugi
format, wykorzystujący transformację biegunową uzyskuje wyniki o wyższym stopniu
kompresji, ale równocześnie jest bardziej złożony. Według [8] minimalna średnica czówki
obrazu niskiej jakości powinna wynosić 100 pikseli oraz powyżej 200 pikseli dla obrazu
o wysokiej jakości. Obraz powienien zawierać co najmniej 70 pikseli pomiędzy zewnętrzną
krawędzią tęczówki a każdą krawędzią obrazu (Rys. 1). W [9] przedstawiono wzorcowe
obrazy tęczówki do testów biometrycznych.
Należy zaznaczyć, że standard [8] nie definiuje algorytmów kodowania cech tęczówki.
Metody ekstrakcji oraz porównania cech charakterystycznych tęczówki leżą w gestii firm
produkujących systemy biometryczne.
Rys. 1. Specyfikacja obrazu tęczówki
Jak wspomniano wcześniej, lepszą widoczność tekstury tęczówki uzyskują zdjęcia oka
wykonane w podczerwieni. Do najbardziej popularnych baz zdjęć tęczówek należą CASIA
oraz IrisBath, obie wykonane przy oświetleniu w bliskiej podczerwieni.
CASIA [10], jest dostępna w czterech wersjach. Baza ta zawiera ponad 54.6 tysiąca
obrazów tęczówek pochodzących od ponad 1800 osób. Przykładowo, obrazy z bazy CASIA-
Iris-Interwal zostały wykonane specjalistyczną kamerą wyposażoną w oświetlacz w kształcie
koła z bardzo jasnych diod NIR (ang. Near InfraRed). Zdjęcia oka wykonywane
z rozdzielczością 320x280, w bardzo bliskiej odległości od oka w warunkach wewnętrznych.
W bazie CASIA-Iris-Distance akwizycja obu oczu i wzorca twarzy odbywa się z odległości 3
metrów za pomocą kamery o wysokiej rozdzielczości (2352x1728).
Kolejną bazą zawierającą zdjęcia oczu w podczerwieni jest IrisBath [11]. Baza danych
zawiera po 20 zdjęć zarówno lewego jak i prawego oka dla 800 osób. Obrazy te wykonano
kamerą o wysokiej rozdzielczości (1280x960) i zapisano w standardzie JPEG2000.
Bezpośrednio pod kamerą znajdowała się macierz diod LED umieszczonych pod kątem tak,
by wyeliminować refleksy znajdujące się na tęczówce i skierować je na źrenicę oraz
zmniejszyć jej rozmiar (by informacja o tęczówce była jak największa). Dodatkową funkcją
oświetlacza umieszczonego od dołu jest uniknięcie cienia rzęs na tęczówce oka. W systemie
Zobrazit stránku 1
1 2 3 4 5 6 7

Komentáře k této Příručce

Žádné komentáře